24e Muziekfestival Beets 2010, Terwijl iedereen in de ban is van de wereldkampioenschappen voetbal in Zuid Afrika brak er voor een groot aantal mensen ook een ander belangrijk moment aan waar alweer een jaar lang naar werd uitgekeken. De vrijdagavond was gereserveerd voor Reckless die voor de gelegenheid was versterkt met een gitarist en zangeres. Afgezien van het feit dat Reckless in alle opzichten beschikt over uitstekende muzikale kwaliteiten en de gave om het publiek prima te vermaken, gaf deze samenstelling weer net dat beetje extra entertainment waar ons festival om bekend staat. Reckless deed dan ook dat wat van ze werd verwacht waarbij ze het publiek uitstekend wisten te vermaken. Louter positive reacties waren het gevolg waarbij ook de band zelf te kennen gaf zich uitstekend te hebben vermaakt in Beets. Uiteraard was er ook dit jaar weer ruimte voor aanstormend talent. Dit jaar was daarbij de keuze gevallen op Tom Loen een nog jonge scholier uit Oosthuizen. Tom, die al vaker voor verrassingen had gezorgd tijdens andere gelegenheden stond dit jaar voor het eerst op het podium in Beets. Ondanks een fikse keelontsteking en een week verplichte rust voorafgaand aan het festival toonde hij z’n ware karakter en verscheen ondanks wat stemproblemen toch op het podium. Een tweede artiest die zijn opwachting maakte was Michael Nobbe. De opticien uit de Kop van Noord Holland liet merken over een ruime muzikale ervaring te beschikken en wist het publiek wat inmiddels in grote getale naar de feesttent was gekomen goed te vermaken. Ondanks het feit dat het repertoire uit hoofdzakelijk langzamere nummers bestond wist hij de zaal toch mee te krijgen en hierdoor een positieve bijdrage te leveren aan de ontstane feestvreugde. Het feit dat Duitsland diezelfde middag een nederlaag te verwerken had gekregen bij het wereldkampioenschap voetbal had daar misschien wel een positieve invloed op. Om een gezellig feestje te kunnen vieren is het altijd prettig om van te voren goed gehumeurd aan een feest te beginnen. Aan deze wens wist het Nederlands elftal gelukkig te voldoen door een overwinning in de wacht te slepen tegen Japan. De Zaterdag kon dus eigenlijk al niet meer stuk. Wie ook klaar was, was de band Catwalk die excact datgene deed wat van hen werd verwacht. Namelijk een geweldige performance neerzetten voor een laaiend enthousiast publiek. Zangeres Ruby van Hurk, die over een geweldig stemgeluid beschikt, liet goed horen waarom ze zo succesvol is in alles wat ze doet. In een uitstekend samenspel met haar collega muzikanten maakte ze ook van dit optreden een happening met een gouden randje. Ook de rest van de band liet zich uiteraard op muzikaal gebied niet onbetuigd met goede zang en geweldige instrumentale solo’s. De eerste artiest die zijn opwachting mocht maken was Brian Broersen. Brian die al eerder Beets had laten genieten van zijn muzikale kwaliteiten, kon dit keer een keuze maken uit zijn volledige repertoire. Was er tijdens zijn vorige optreden nog een beperking met betrekking tot de nummers van Andrè Hazes vanwege een gepland optreden van Lesley Williams, dit keer werd hem niets in de weg gelegd en kon hij laten horen waarom hij tot de beste Hazes imitator van West Friesland was gekozen. Dat geen enkel nummer van Hazes werd gezongen mocht de pret uiteindelijk niet drukken. Brian kwam, zag en overwon. Ondanks het feit dat hij als eerste optredende solo artiest de stemming moest proberen vast te houden bleek dit geen enkel probleem te zijn. De band had het publiek uitstekend voorverwarmd en na de eerste klanken van Brian stonden de bezoekers al luid mee te zingen op het overbekende repertoire. Viva Hollandia van Wolter Kroes doet het natuurlijk altijd goed en vooral op deze avond was dat een uitstekende keuze. Zijn stem welke eigenlijk moeilijk in een bepaalde categorie te plaatsen is komt akelig dicht bij, Andrè Hazes, Renè Froger, Jan Smit, Wolter Kroes en Michael Bublè om er maar even een paar te noemen. Als je deze kwaliteiten in huis hebt dan kan het eigenlijk niet meer fout gaan en uiteraard gebeurde dat natuurlijk ook niet. Een uitstekend optreden was dan ook het gevolg met na afloop een daverend applaus van het aanwezige publiek. De tweede ronde was inmiddels aangebroken voor Catwalk, die na het optreden van Brian geen enkele moeite had om de stemming vast te houden. Beter nog, zelfs wist te verhogen. Ook de tweede “set” stond bol met muzikale hoogstandjes waardoor bij herhaling weer meer dan duidelijk werd gemaakt dat het hier om een top Band gaat. Het aanwezige publiek wist zich dan ook kostelijk te vermaken en ging volledig uit zijn dak door de opzwepende klanken van Catwalk. Waarschijnlijk hadden de genuttigde alcoholische drankjes bij sommigen ook al een behoorlijke invloed op de stemming maar dat maakte niets uit. Het muziekfestival staat namelijk bekend om zijn gezellig en die gezelligheid wordt dan graag door iedereen over genomen. Een tweede artieste die haar opwachting kwam maken was Nathalie Makoma. De als tweede geeindigde Idols finaliste liet horen waarom ze terecht zo hoog was geeindigd tijdens deze talentenjacht. Niet alleen een imposante verschijning maar ook een geweldig stemgeluid zijn handelsmerken van deze artieste. Alhoewel ze nog niet veel nummers in eigen beheer heeft uitgebracht wist ze met diverse covers duidelijk te maken dat ze wel degelijk een plaatsje verdiend tussen alle andere artiesten. Achter het podium de rust zelve waarna ze op het podium zichzelf ontpopte als een echt podiumdier. In hoog tempo werden diverse nummers ten gehore gebracht waarbij het publiek onmogelijk stil kon blijven staan. Dat dit optreden voor vuurwerk zou gaan zorgen was op voorhand al bekend want de zogenaamde “ playlist” was van te voren al bekend bij de organisatie. De gebrachte nummers waren namelijk van te voren al contractueel vastgelegd. Een gevolg van een dergelijke constructie is natuurlijk dat de andere optredende artiesten de vastgelegde nummers niet mogen zingen voor het optreden van betreffende artiest geweest is. Dit komt echter wel vaker voor en hoeft dus geen problemen op te leveren wat het gelukkig ook niet deed. Het deed absoluut niets af aan het optreden van Nathalie die een zeer proffessionele indruk achter liet in Beets. Haar toegift bestond uit het nummer Proud Mary van Ike en Tina Turner wat duidelijk door het aanwezige publiek werd gewaardeerd. Na een korte commerciele onderbreking was het tijd voor de man die al jaren garant staat voor feest, feest en nog meer feest. Ik heb het hier natuurlijk over Ronnie Ruijsdael de voormalige frontman van de Sjonnies. Sinds 2010 te boeken als soloartiest met zijn onnavolgbare meezingers. Alleen zijn verschijning al bracht het publiek in extase. Aan de reacties van het publiek was te merken dat iedereen het er over eens was dat Ronnie Ruijsdael synoniem is aan “ De Sjonnies”. Of daar een begeleidingsband bij staat of niet maakt in dit geval niets meer uit. Als er nog bezoekers waren die nog niet in feesttemming waren dan was dit het moment waarop er geen ontkomen meer aan was. Na het optreden van Ronnie Ruijsdael was het Catwalk die als laatste bezit van het podium mocht nemen en nogmaals alle registers open wist te trekken. Als er nog iemand was die twijfelde aan de muzikale kwaliteiten van de band dan werden deze in deze laatste set absoluut overtuigd van hun ongelijk. Tijdens de finale van dit alweer 24e festival haalde Catwalk nogmaals alles uit de kast en wist deze editie van het Muziekfestival op passende wijze af te sluiten. Presentator Gerard Stokman die het festival weer op uitstekende wijze aan elkaar wist te praten wenste iedereen een veilige thuisreis toe en bedankte alle vrijwilligers en hulpdiensten voor hun inzet tijdens het festival. Frens Mazenier.
|